Kim jesteśmy i po co istniejemy
Zgromadzenie Zakonne Suwerennego Opactwa Dam i Kawalerów Chrześcijańskiego Międzymorza (SACI) służy Bogu i człowiekowi poprzez dzieła szpitalne rozumiane szeroko: gościnność, opiekę i ochronę życia osób potrzebujących. Naszą dewizą jest Pro Veritate et Proximo — Dla Prawdy i Bliźniego. Działamy w strukturze PNKK w RP, w łączności z Chrześcijańskim Międzymorzem, zachowując ducha modlitwy, honoru i miłosierdzia.
Istota misji
- Prawda – porządkuje sumienie i życie wspólnoty.
- Miłosierdzie – zamienia wiarę w czyn i leczy rany.
- Pokój – jest owocem prawdy i miłości; budujemy go w rodzinach, wspólnotach i przestrzeni publicznej.
Filary posługi (dzieła szpitalne)
- Gościnność i obecność – towarzyszenie samotnym, chorym i znużonym; uważna rozmowa, modlitwa na prośbę.
- Opieka codzienna – drobne zakupy, organizacja transportu, wsparcie w formalnościach, koordynacja opieki nieformalnej.
- Wsparcie żywnościowe i rzeczowe – paczki, środki higieniczne, doraźna pomoc.
- Asysta chorym i seniorom – obecność podczas wizyt, czuwanie, wytchnienie dla opiekunów rodzinnych.
- Pomoc w kryzysach – szybkie działania ratunkowe w nagłych zdarzeniach i klęskach.
- Formacja i profilaktyka – podstawy pierwszej pomocy, higieny, ergonomii opieki oraz kultury miłosierdzia.
Duchowość, która niesie
Misja rodzi się z modlitwy. Codzienna modlitwa poranna i wieczorna, medytacja Słowa Bożego, rachunek sumienia, regularna spowiedź, tydzień postu ścisłego w miesiącu oraz rekolekcje dwa razy w roku formują serce do służby.
Etos rycerski w służbie
Dama i Kawaler SACI żyją męstwem bez przemocy i honorem bez pychy:
- bronią godności najsłabszych,
- panują nad gniewem i językiem,
- dotrzymują słowa,
- mówią prawdę z miłością,
- czynią miłosierdzie dyskretnie i odważnie.
Dla kogo jesteśmy
- osoby samotne, przewlekle chore, w wieku senioralnym,
- rodziny w nagłej trudności,
- osoby zagrożone ubóstwem, wykluczeniem lub kryzysem,
- lokalne wspólnoty potrzebujące wsparcia w organizacji pomocy.
Formy zaangażowania
- Członkowie (Postulanci, Damy i Kawalerowie, Oficerowie, Komandorzy) – łączą modlitwę z dziełami szpitalnymi, żyją Regułą i etosem SACI.
- Sympatycy – Towarzystwo Zasługi Opactwa – wspierają modlitwą, wolontariatem, darami; uczestniczą w formacji miłosierdzia.
- Wolontariusze – osoby dobrej woli po przeszkoleniu, współdziałające z komandoriami i zespołami posługi.
Obszary odpowiedzialności
- Komandorie – lokalne centra koordynacji, formacji i dystrybucji pomocy.
- Rada Ministrów – planowanie, standardy, bezpieczeństwo i przejrzystość działań.
- Prałatura – opieka duchowa i sakramentalia na prośbę zainteresowanych.
- Suwerenny Opat – strzeże wierności dewizie i jedności wspólnoty.
Zobowiązanie
Każdego dnia chcemy uczynić choć jeden konkretny krok dla Prawdy i Bliźniego: telefon do samotnego, wizyta u chorego, paczka żywnościowa, chwila modlitwy, gest pojednania. W małych rzeczach dojrzewa wielkie dobro.
Podsumowanie
Misja SACI jest prosta i wymagająca: modlitwa, miłosierdzie, pokój. U źródła stoi Ewangelia, w sercu — człowiek, a nad nami — wezwanie: Pro Veritate et Proximo.